Een adequate inzet van verpleegkundigen is essentieel voor de doelmatigheid, continuïteit en kwaliteit van zorg. Bij hun belangrijke taak ervaren planners en afdelingshoofden geregeld knelpunten bij het afstemmen van personele capaciteit op de zorgvraag. Dit hoofdstuk beschrijft hoe beter inzicht in de inzetbare capaciteit van verpleegkundigen kan bijdragen aan stabielere roosters en een effectiever personeelsbeleid. De inzetbare capaciteit verwijst naar het aantal diensten dat verpleegkundigen daadwerkelijk beschikbaar zijn voor directe patiëntenzorg. Deze capaciteit wijkt vaak af van het aantal contracturen, onder andere door verlof, scholing, feestdagen, verzuim en indirecte taken. Aangezien directe patiëntenzorg rechtstreeks gekoppeld is aan het aantal bruikbare bedden, vormt ze de verbindende schakel tussen personeelsplanning en beddenplanning. Deze koppeling sluit aan bij de benadering in H.  12 en de formatieberekeningen in H.  11 , waarmee inzicht ontstaat in de daadwerkelijk inzetbare capaciteit. Dit hoofdstuk beschrijft hoe verpleegkundige inzet en beddencapaciteit op elkaar kunnen worden afgestemd. Door de inzetbare capaciteit expliciet te koppelen aan het tactische beddenplan ontstaan meer samenhang en wendbaarheid in de planning. Deze afstemming maakt het mogelijk om tijdig bij te sturen bij schommelingen in zorgvraag of personele beschikbaarheid. Verschillende definities van verpleegkundige capaciteit komen aan bod, evenals de informatie die nodig is voor effectieve planning. Deze concepten worden toegepast in een praktijkcasus rond vakantieaanvragen op een verpleegafdeling. Tot slot benadrukt dit hoofdstuk het belang van een duidelijk en flexibel verlofbeleid binnen ziekenhuizen.