Lhbtq+ personen hebben een duidelijk verhoogd risico op suïcidaliteit. Nederlandse en internationale onderzoeken tonen aan dat lesbische, homoseksuele, biseksuele en vooral transgender personen aanzienlijk vaker suïcidale gedachten en pogingen rapporteren dan heteroseksuele en cisgender personen. Dit komt niet door hun identiteit zelf, maar door de minderheidsstress die zij ervaren: discriminatie, pesten, afwijzing en microagressies vergroten de psychische belasting. Zowel externe stressoren (zoals geweld of stigma) als interne stressoren (zoals geïnternaliseerde homofobie of angst voor afwijzing) dragen bewezen bij aan suïcidaliteit. Afwijzing binnen gezin of school blijkt bijzonder schadelijk, terwijl sociale steun en acceptatie juist sterk beschermend werken. Transgender personen ervaren daarnaast genderdysforie en lange wachtlijsten voor zorg, wat extra risico geeft. Tegelijk blijkt dat veel lhbtq+ jongeren veerkracht ontwikkelen, bijvoorbeeld via identiteitsgroei of steun vanuit gemeenschap en familie. Behandeling vraagt aandacht voor identiteit, stigma-ervaringen en een veilige, inclusieve therapeutische relatie.